شاید من خیلی سمجم یا شاید هم خیلی پر رو هستم ولی خلاصه باز هم برگشتم.نمی دونم این برگشت چندممه مطمئن هم نیستم که آخریش باشه.ولی خب اشکال نداره باز هم ادامه می دم.

دو سال ونیم پیش با وبلاگ آشنا شدم ویکی توی پرشین بلاگ باز کردم.اینجا

بعد از یه مدت به خاطر نوشته های تند سیاسی دوستان عزیز پرشین بلاگی (لعنت الله علیه ) برداشتن وبلاگ من رو مسدود کردند.

بعد یه مدت نا امیدی دوباره اومدم یه وبلاگ توی بلاگ اسپات باز کردم.اینجا

ولی نمی دونم چرا اصلا باهاش حال نمی کردم.این بار هم بی خیالش شدم.اینم گذشت.

تا اینکه تقریبا نزدیکای شهریور 84 نمی دونم این کامپیوترم چه مرگیش شد.یک دفعه خودش خاموش می شد.بردمش پیش دکتر گفت که مادربرد عزیز بنده نیم سوز شده وباید هر چه سریعتر عوض بشه.ولی من کمی سستی نشون دادم و عوضش نکردم تا اینکه چند روز بعد مادر بردم رسما سوخت وهمراهش اطلاعات هاردم رو پاک کرد.نمی دونید چه مصیبتی بر من رفت.یه مدت افسردگی گرفتم.آخه اطلاعات 4 سال کامپیوتر داریم از بین رفته بود.بعد هم دیدم که بودجه ای هم ندارم که باهاش یه مادربورد جدید بگیرم.برای همین کلا بی خیال شدم.تا اینکه همین اواخر اسفند افتادم دنبالش وبالاخره یه مادر بورد گرفتم.

الان هم یک دفعه فیل من یاد وبلاگستون کرد.یاد بچه های وبلاگی که باهاشون بودم افتادم.خیلی حس نوستالژیک قشنگیه.اومدم دوباره شروع کنم.

به این می گن باز گشت momali