سرای پر ز ویرانی پر از اندوه و ماتم باش
به غم خو کرده ای عمری سحر بر بسترت آید
ملک چون قبض روحت کرد بشین آرام و آدم باش
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
هنوز زنده ام و نفس می کشم ( به کوری دشمنان! ) همچنان در حال خدمتم و گویی پایانی ندارد این سربازی